Skrócony opis

Cześć! Nazywam się Yuanrui Deng, ale wszyscy mówią na mnie Stella. Niedługo skończę 16 lat i jestem uczennicą drugiej klasy liceum.

Jestem osobą, którą interesuje wiele, czasem zupełnie różnych rzeczy. Fascynują mnie przemysł kosmiczny i nauki ścisłe, uwielbiam historię i książki, gram na harfie, a jednocześnie interesują mnie sprawy społeczne i publiczne. Lubię poznawać świat z różnych perspektyw i ciągle uczyć się czegoś nowego.

Równie ważni są jednak dla mnie ludzie. Jestem osobą empatyczną i szczególnie zależy mi na młodzieży oraz osobach, które z różnych powodów czują się niezrozumiane, pomijane lub wykluczone. Wiem, jak ważne jest poczucie, że ktoś nas wysłucha i potraktuje nasze problemy poważnie.

Działanie społeczne daje mi ogromną radość. Cieszy mnie świadomość, że to, co robię, może rzeczywiście komuś pomóc, nawet jeśli jest to mała rzecz. Kiedy widzę problem, nie chcę po prostu przejść obok niego i go zignorować. Jeśli mogę coś zrobić, chcę spróbować. Nie boję się porażki; wolę spróbować, nawet jeśli się nie uda, niż później żałować, że nie zrobiłam nic.

Nie chcę stać z boku. Chcę słuchać, wspierać i działać.

Liczę na Wasz głos! :))

Opis aktywności i doświadczenia

Przez dwa lata działałam w Fundacji Archiwum Jana Olszewskiego, gdzie pomagałam w organizacji wydarzeń i spotkań oraz prowadziłam jej media społecznościowe. Za jedno z najważniejszych osiągnięć z tego okresu uważam popularyzowanie za pośrednictwem mediów społecznościowych wiedzy o historii Polski oraz pamięci o ważnych wydarzeniach i postaciach. Szczególnie cenne były dla mnie jednak bezpośrednie spotkania z uczestnikami wydarzeń. Wielu z nich stanowiły osoby starsze, które potrzebowały pomocy i asysty. Rozmowy z nimi i możliwość pomagania im były dla mnie wyjątkowym doświadczeniem, zwłaszcza że tematy poruszane podczas spotkań często miały dla nich bardzo osobiste znaczenie. Dzięki działalności w fundacji zrozumiałam, że działalność społeczna to nie tylko organizowanie wydarzeń czy realizowanie projektów, ale przede wszystkim kontakt z drugim człowiekiem.

W szkole podstawowej dwukrotnie byłam wiceprzewodniczącą klasy. Za swoje największe osiągnięcie z tego okresu uważam stworzenie systemu pomocy międzyrówieśniczej, w którym uczniowie lepiej radzący sobie z danym przedmiotem pomagali tym, którzy mieli z nim trudności.

W szkole pomagałam między innymi w zbieraniu podpisów pod petycją dotyczącą zmiany terminu balu szkolnego, ponieważ pierwotnie miał odbywać się tego samego dnia co olimpiada informatyczna, w której uczestniczyło wielu uczniów naszej szkoły. Byłam również wolontariuszką podczas dnia otwartego, gdzie oprowadzałam kandydatów po szkole. Obecnie angażuję się również w wolontariat szkolny.

Do Młodzieżowego Sejmiku Mazowieckiego dołączyłam pod koniec obecnej kadencji, przez co nie miałam możliwości zrealizowania projektów, które planowałam. Mimo to staram się aktywnie angażować w jego działalność. W ramach Komisji Inkluzywności uczestniczyłam w projekcie „Debata bez krawata”, gdzie wspólnie z innym radnym współprowadziłam odcinek podcastu dotyczącego edukacji. Podczas bielańskiego festiwalu młodych Young Fest byłam wolontariuszką na stoisku Sejmiku, gdzie opowiadałam młodym osobom o jego działalności i zachęcałam je do zgłoszenia się do kolejnej kadencji.

Jedną z moich największych zalet jest empatia i wrażliwość na problemy innych ludzi, szczególnie młodzieży. Staram się nie tylko dostrzegać problemy osób wokół mnie, ale również zastanawiać się, co mogę zrobić, aby pomóc je rozwiązać. Moja motywacja do działania wynika również z własnych doświadczeń. Kiedy byłam młodsza, sama doświadczałam wyśmiewania ze względu na moje pochodzenie. Dlatego największą satysfakcję daje mi świadomość, że moje działania mogą sprawić, że ktoś poczuje się zauważony lub będzie coś postrzegać inaczej.

Wizja na działalność w Młodzieżowym Sejmiku Województwa Mazowieckiego

Chcę zostać radną Młodzieżowego Sejmiku Województwa Mazowieckiego, ponieważ działalność społeczna daje mi poczucie, że mogę mieć realny wpływ na otaczającą mnie rzeczywistość. Największą motywacją jest dla mnie świadomość, że moje działania mogą komuś pomóc, sprawić, że ktoś poczuje się wysłuchany, a czasem także spojrzeć na dany problem z innej perspektywy. Nie chcę jedynie obserwować problemy z boku; zależy mi na ich rozwiązywaniu.

Swoją działalność widzę przede wszystkim w Komisji Inkluzywności oraz Komisji Edukacji. W pierwszej z nich planuję zrealizować autorski projekt „Listy bez granic”, którego celem byłoby umożliwienie młodzieży z Mazowsza kontaktu z rówieśnikami z innych krajów i poznawania ich kultur bezpośrednio od osób, które na co dzień są ich częścią.

Projekt opierałby się na wymianie listów między uczniami szkół z województwa mazowieckiego a młodzieżą ze szkół partnerskich za granicą, które wcześniej zostałyby zaproszone do współpracy. Kolejne listy dotyczyłyby m.in. kultury i tradycji, życia szkolnego, problemów młodzieży czy tego, co dla uczestników oznacza bycie częścią społeczeństwa. „Listy bez granic” miałyby pokazać, że pomimo różnic kulturowych, językowych i geograficznych młodzi ludzie często mają podobne zainteresowania, doświadczenia i problemy. Zależy mi na tym, aby projekt promował otwartość i wzajemne zrozumienie, pozwalając poznawać inne kultury nie tylko z podręczników, lecz przede wszystkim poprzez kontakt z drugim człowiekiem.

Drugim pomysłem, który chciałabym zrealizować, jest „Bank Podręczników” w Komisji Edukacji. Uczniowie mogliby przekazywać niepotrzebne już książki w wyznaczonych punktach lub podczas wydarzeń dla młodzieży. Zebrane podręczniki trafiałyby następnie do osób, które ich potrzebują. Projekt łączyłby wzajemną pomoc z ideą ponownego wykorzystywania rzeczy, a dzięki współpracy z partnerami możliwe byłoby dodatkowe zachęcanie młodzieży do udziału w akcji.

Kadencję traktuję również jako możliwość rozwoju. Zależy mi na tym, aby nauczyć się skutecznie reprezentować potrzeby młodzieży i przekładać je na konkretne działania. Chcę zdobyć większe doświadczenie w realizacji własnych inicjatyw, pracy zespołowej i współpracy z młodymi ludźmi z całego Mazowsza.

Sukcesem byłoby dla mnie zakończenie kadencji nie tylko z nowymi doświadczeniami, ale przede wszystkim ze świadomością, że udało mi się stworzyć coś, z czego inni młodzi ludzie rzeczywiście skorzystali.